CO2 reductie

Ongeacht hoe de discussies over global heating, broeikasgassen, hernieuwbaarheid, biologische afbreekbaarheid, composteerbaarheid enz. - met alle emotionele standpunten van dien - ook gevoerd moge worden, zijn wij bij Transmare de mening toegedaan dat het op zijn minst onverstandig is om onze voorraden aan fossiele brandstoffen, die aan de wieg van onze huidige welvaart hebben gestaan, er in een paar generaties doorheen te jagen. Deze energiedragers, zoals steenkool,  bruinkool, aardolie, aardgas, maar ook turf, zijn in het geologisch verleden ontstaan uit resten van plantaardig en dierlijk leven op aarde en dus in zekere zin een fossiele vorm van zonne-energie die miljoenen jaren geleden werd opgeslagen in genoemde koolstofverbindingen. Indien wij deze waardevolle koolwaterstoffen, door gebrek aan alternatieven, toch moeten gaan gebruiken om warmte en arbeid op te wekken dan zijn wij er voorstander van om dit bij voorkeur pas aan het einde van een lange keten van efficient hergebruik van b.v kunststoffen enz. te doen.

Om richting te bepalen hoe wij als Transmare groep op langere termijn een positieve bijdrage kunnen leveren aan een meer duurzame samenleving is het goed eerst een paar, niet altijd even duidelijke en uniforme, begrippen op een rij te zetten.

Begripsbepalingen:

• Duurzaamheid is niet iets van de laatste paar jaar, zoals blijkt uit de – nog steeds geldende - definitie van Brundtland zoals zij die hanteerde tijdens een UN-conferentie in 1987. Brundtland definieerde duurzame ontwikkeling als een ontwikkeling die tegemoetkomt aan de noden/behoeften van het heden zonder de behoeftevoorziening van de toekomstige generaties in het gedrang te brengen. Economische, sociale en milieuhygiënische factoren in een organisatie en hun onderlinge verwevenheid spelen daarbij een belangrijke rol.


• Hernieuwbare grondstoffen zijn producten, die minimaal jaarlijks geoogst kunnen worden en door de industrie worden omgezet in grondstoffen ter vervaardiging van o.a. verpakkingen, dit in tegenstelling tot de huidige fossiele grondstoffen, zoals bijvoorbeeld steenkool, bruinkool, aardolie, of aardgas. Er wordt dus uitgegaan van een onuitputtelijke bron van niet eindige grondstoffen.
  
  
• A carbon footprint is "the total set of greenhouse gas (GHG) emissions caused by an organization, event, product or person. Greenhouse gases can be emitted through transport, land clearance, and the production and consumption of food, fuels, manufactured goods, materials, wood, roads, buildings, and services. For simplicity of reporting, it is often expressed in terms of the amount of carbon dioxide, or its equivalent of other Green House Gasses, emitted. The concept name of the carbon footprint originates from ecological footprint discussion. The carbon footprint is a subset of the ecological footprint and of the more comprehensive Life Cycle Assessment (LCA).
  
  
• Levenscyclusanalyse (LCA) (ook wel Wieg tot Graf analyse genoemd) is een methode om de totale milieubelasting te bepalen van een product gedurende de hele levenscyclus, dat wil zeggen: winning van de benodigde grondstoffen, productie, transport, gebruik en afvalverwerking.
  
  
• Cradle to Cradle-principe (C2C) bedacht door Michael Braungart, een Duitse chemicus en de Amerikaanse architect William McDonough die er in de basis vanuit gaan dat afval een uitvinding van mensen is, in de natuur bestaat alleen materiaal dat door anderen opnieuw wordt gebruikt. In de natuur is al het afval weer voedsel. Maar omdat wij geen mieren zijn, hebben we ook technische materialen nodig. Daarom wordt er een onderscheid gemaakt tussen de biologische en de technologische kringloop. Die twee lijken erg op elkaar. Ook in de technologische kringloop bestaat er geen afval. Zie verder bijlage.
  
  
• Afbreekbare kunststoffen omvatten zowel biologische afbreekbare als composteerbare kunststoffen, maar ook kunststoffen die afgebroken worden door chemische en/of fysische processen, zoals bijvoorbeeld onder invloed van zonlicht.
  
  
• Biologische afbraak is een proces waarbij organische stoffen (dat wil zeggen stoffen die koolstof bevatten) afgebroken worden door de natuurlijke activiteit van micro-organismen, zoals bacteriën en schimmels. Stoffen die zich op deze manier laten afbreken, noemt men biologisch afbreekbaar. Alleen organische bestanddelen kunnen biologisch worden afgebroken. Anorganische stoffen kunnen slechts uiteenvallen onder invloed van andere mechanismen.
  
  
• Composteren is de “groenere” versie van biologische afbraak. Volgens de American Society for Testing & Materials is een kunststof composteerbaar als het zich net zo snel als papier ontleed in CO2, water en biomassa, het er uit ziet als compost, geen giftige stoffen produceert en in staat is planten in hun groei te ondersteunen. In Europa moeten composteerbare verpakkingen voldoen aan CEN 13432-norm.
  
  
• Groen is een volkomen niets zeggende term, waarmee leken trachten bovenstaande 8 punten samen te vatten.